Dworzec kolejowy w Żywcu-Zabłociu wzniesiono w roku 1878, kiedy to uruchomiono pierwszą linię kolejową. Wówczas linia ta łączyła Żywiec z Bielskiem. W 1884 roku uruchomiono linię Kolei Transwersalnej, przez co Żywiec uzyskał połączenie z Suchą, a także przez Zwardoń z Wiedniem.

Ciekawostką jest fakt, że dworzec zlokalizowany jest w dzielnicy Zabłocie, która pod koniec XIX wieku stanowiła odrębną i samodzielną gminę, a linia klejowa omijała miasto Żywiec. Powodem tej lokalizacji omijającej miasta był antysemityzm stanu mieszczańskiego ze społecznością żydowską (która, jak wiadomo, uciekając przed prześladowaniami w innych krajach, masowo emigrowała do Polski). W tolerancyjnej, generalnie, Rzeczypospolitej, strzegący swych interesów mieszczanie żywieccy starali się jednak nie dopuścić do osadnictwa Żydów na terenach miejskich. Miasto w 1624 roku otrzymało przywilej „de non tolerandis judaeis”, który dla wyznawców religii mojżeszowej oznaczał zakaz osiedlania się w Żywcu. Prawo to w XVIII wieku potwierdził Cesarz Józef II, dodając, iż może tu zamieszkać jedynie Izraelita urodzony w mieście, co sprawiło, że żywczanie pilnowali, by nie zatrzymywały się tu ciężarne Żydówki.

Paradoksalnie decyzja dotycząca lokalizacji linii jak i dworca pociągnęła za sobą rozkwit handlu, rzemiosła i przemysłu w gminie Zabłocie i pomogła ludności żydowskiej, mieszkającej głównie w rejonie późniejszej ul. Dworcowej.

Do roku 1899 stacja nosiła nazwę Saybusch-Zabłocie, w latach 1901-1914 nazywała się Saybusch – Żywiec, natomiast w czasie II Wojny Światowej – Saybusch. Pierwotna bryła budynku nawiązywała do stylu charakterystycznego dla całej monarchii austro-węgierskiej, był to długi jednopiętrowy budynek.

Przed budynkiem stacji przez lata stacjonowały zaprzęgi konne z dorożkami, które służyły co zamożniejszym mieszkańcom jako ówczesne taksówki. Okres II wojny światowej, a właściwie jego ostatnia faza, nie oszczędził zabudowań stacyjnych przed zniszczeniami. Wycofujące się z linii frontu w kwietniu 1945 roku wojska niemieckie zniszczyły zabudowania wokół dworca, w tym budynek stacyjny, parowozownię i warsztaty. Sam budynek stacyjny został odbudowany w pierwotnym stylu, oddano go ponownego użytkowania w dniu 3 czerwca 1949 roku.

W okresie PRL-u żywiecki dworzec kolejowy wzbogacił się w 1975 roku o kładkę dla pieszych oraz w 1980 roku o przejście podziemne pod ulicą Dworcową. Linie kolejowe do Bielska-Białej, Zwardonia i Suchej Beskidzkiej zostały zelektryfikowane. W budynku żywieckiego dworca do roku 1995 funkcjonowała restauracja Dworcowa, która serwowała typowe dania charakterystyczne dla epoki PRL-u.

Dziś budynek dworca jest wyremontowany. Staraniem Grupy PKP S.A. w roku 2016 wyremontowano elewację budynku, wymieniono stolarkę okienną oraz pokrycie dachu. W tym samym czasie PKP Polskie Linie Kolejowe SA wyremontowała perony dworcowe, zainstalowała nowy system informacji pasażerskiej wraz i instalacją estetycznych tablic kierunkowych.

Adres: ul. Dworcowa 55, 34-300 Żywiec

Telefon: 792 321 437

Strona www: http://www.kolejbeskidzka.pl/zywiec