fot. Kościół

Kościół p.w. św. Marka w Żywcu powstał w roku 1591, jako kościół drewniany o skromnym wystroju. Stała już wówczas w tym miejscu figura kamienna Bożej Męki, postawiona jako wotum przebłagalne dla szerzącej się w mieście zarazy. Patronem kościoła został św. Marek Ewangelista, jako orędownik w sprawach pogody, która według ludu w ówczesnych czasach była przyczyną epidemii i masowego umierania. Tak więc i kościół był postawiony jako wotum o powstrzymanie morowego powietrza.

Drewniany kościółek stał do 1885 roku, kiedy to został wzniesiony nowy murowany obiekt. Drewniany stary kościółek trzeba było rozebrać ze względu na bardzo zły stan techniczny. Murowany kościół jest wzniesiony na rzucie prostokąta, jednonawowy z małą zakrystią. W tylnej części kościoła wzniesiono drewniany chór z organami. Wyposażenie świątyni w części pochodzi ze starego drewnianego kościoła, między innymi barokowa płaskorzeźba św. Marka Ewangelisty oraz obraz przedstawiający tegoż właśnie świętego namalowany przez malarza z Krakowa Teodora Baltazara Stachowicza, cenionego wówczas artystę. Zachowały się też do dnia dzisiejszego skrzydła gotyckiego tryptyku pochodzącego z połowy XV wieku. Zostały one przekazane do Muzeum Narodowego w Krakowie. Zachowały się także drewniane klasycystyczne świeczniki, które z kolei ma w posiadaniu Muzeum Miejskie w Żywcu. Na chórze zachowały się małe zabytkowe organy pochodzące z końca XIX wieku.

Obecny ołtarz główny z elementami romańskimi oraz gotyckimi ma formę bramy zakończonej łukiem, którą wieńczy krzyż. Częścią centralną jest tabernakulum. Na zewnątrz kościoła stoi kamienny posąg św. Józefa z Dzieciątkiem z końca XVIII wieku.

Od końca lat 30 XX wieku do roku 1979 posługę przy kościele pełnił ks. Józef Zabrzeski na prośbę ówczesnego proboszcza ks. Stanisława Meusa. W tym okresie w kościółku Msze Św. były odprawiane codziennie. W dniu 30 maja 1964 roku podczas wizytacji parafii żywieckiej kościółek odwiedził arcybiskup Karol Wojtyła. Po śmierci ks. Zabrzeskiego w roku 1979 posługę przy kościele pełnili księża z żywieckiej parafii p.w. Narodzenia Najświętszej Marii Panny.

Kościół p.w. Św. Marka otoczony jest cmentarzem. Wzmiankę o pochówku w roku 1670 można znaleźć w Dziejopisie Żywieckim Andrzeja Komonickiego. W 1772 roku, kiedy to Żywiec należał do austriackiej Galicji, władze zakazały pochówku na przykościelnych cmentarzach. W następnych latach zakaz zmieniono, nie można było już chować zmarłych w obrębie terenów mieszkalnych i nakazano likwidację istniejących takich właśnie cmentarzy. W związku z tym przy kościele p.w. św. Marka, który stał wówczas na uboczu, powstał prawdziwy cmentarz miejski, na którym chowano wszystkich zmarłych. Cmentarz przy kościele p.w. św. Marka funkcjonował do początku XX wieku. Obok kościoła znajduje się obiekt godny uwagi, jest nim neogotycka kaplica grobowa ks. Czapeli z 1907 roku.

Adres: ul. Sienkiewicza 87, 34-300 Żywiec

Telefon: -

Strona www: -