Na zboczach góry Grojec nad Sporyszem, przy drodze prowadzącej do Krzyża Papieskiego na Średnim Grojcu, tuż przy żółtym i niebieskim szlaku miejskim znajdują się ruiny pieca wapienniczego.

Piec ten zwany wapiennikiem powstał w dwudziestoleciu międzywojennym, a wapno w nim wypalano jeszcze do lat 80-tych XX wieku. Podobnych pieców na Żywiecczyźnie znajdowało się co najmniej pięć. Lokalizacja wapiennika pod Grojcem w Sporyszu nie jest przypadkowa. Góra Grojec ze względu na budowę geologiczną, typową dla płaszczowiny śląskiej, posiada m.in. warstwy wapieni cieszyńskich, które są wykorzystywane do produkcji wapna budowlanego oraz nawozów.

Proces pozyskiwania wapna rozpoczynał się od zwożenia posegregowanego materiału skał wapiennych z malutkich odkrywkowych kamieniołomów oraz składowania ich przy górnej części pieca. Następnie surowiec, skały wapienne, zsypywano do wapiennika od góry na przemian z drewnem bukowym i węglem kamiennym. Pod wpływem wysokiej temperatury wyodrębniało się wapno palone, czyli tlenek wapnia, który osiadał się na dnie pieca. Produkt ten był odbierany otworem znajdującym się w dolnej części pieca. Następnie takie wapno poddawane było procesowi gaszenia poprzez wsypywanie do wody. W ten sposób otrzymywano wodorotlenek wapnia, zwany potocznie wapnem gaszonym, mający zastosowanie w budownictwie jako składnik zaprawy murarskiej. Pozostający w procesie wypalania popiół stosowany był jako nawóz do upraw rolniczych.

Piec wapienniczy stanowi jeden z nielicznych tak ciekawych zabytków techniki na terenie miasta Żywca zachowanym w tak dobrym stanie. Obok pieca usytuowana jest tablica edukacyjna przedstawiająca proces palenia wapna.

Adres: ul. Wspólna, 34-300 Żywiec

Telefon: -

Strona www: -